Zoek je eigen irritatie

23 May 2016 0 0

Ik ben iemand van conflictvermijding, maar sinds een tijd oefen ik met flink ruzie maken met mijn vriend. Gewoon omdat je je frustratie niet moet opkroppen. Ik word ook steeds beter in ruzie maken.  Waar het begon met een zijdelingse boze blik, ben ik nu al bij de stemverheffing en slaande deuren. Dat laatste omdat ik weet dat hij zich daar weer aan ergert.  Maar ik vind ruzie nog steeds niet makkelijk. In mijn hoofd hoor ik de jarenlange lessen  gesprekstechnieken, communicatievaardigheden en conflicthantering en zie ik allerlei docenten fronsend naar mij kijken. Ik kan je dan ook vertellen dat onze ruzies best bijzonder zijn en emoties, gespreksvaardigheden en theorie met elkaar verweven zijn. Ik probeer ook altijd heel constructief te zijn in de ruzies. Ik zorg ervoor dat ik niet elke irritatie uit, maar soms is het genoeg geweest.

“Schatje”
(Eigenlijk bedoel ik hier: je bent een rotzak, maar dat zal zeker niet een goede opening zijn)

“Ja”
(Hij staat open en luistert)

“Ik merk dat ik me de laatste tijd irriteer.”
(Breng het altijd in een ik-boodsschap waardoor je iemand anders niet aanvalt, maar je eigen gevoel weergeeft).

“Heb je jeuk dan?”
(Grapje van zijn kant om het luchtig te houden, maar wat bij mij al gooi-neigingen oproept)

“Nee, ik irriteer me aan het feit dat je niet vraagt of ik iets wil doen maar me commandeert.”
(Een mooie zin die mijn gevoelens weergeeft).

“Goh, dan moet je stoppen met jezelf irriteren en gewoon doen wat ik zeg”.
(Niet heel erg medelevend, maar ik negeer het en tel tot tien.)

“Ik zou het erg waarderen als je het gewoon wilt vragen of ik boodschappen wil doen, de kast dicht moet doen, mijn glazen opruimt of mijn tas, schoenen, jas niet laat slingeren of wat dan ook”.
(Hele concrete voorbeelden benoemen dat is belangrijk, zodat de ander het kan begrijpen.)

“Als jij gewoon je zooi opruimt dan hoef ik het niet te vragen.”
(Wat??)

Waar slaat dit nou weer op? En het is geen zooi!”
(Daag gesprekstechnieken)

“Ik irriteer me dood dat ik altijd al je zooi moet opruimen. Je kunt toch zelf je troep opruimen. Ik word er doodziek van.”

“Je bent een eikel.”
(Boos stamp ik naar boven en gooi daar nog even een deur dicht, zodat hij weet dat ik echt boos ben).

Dit is echt gemeen. Ik probeer heel netjes mijn irritatie te uiten om zo samen tot een oplossing te komen, maar dan draait hij opeens alles om. Dat is echt zo niet eerlijk. Het was mijn irritatie niet dat van hem! Na een aantal mintuen ga ik weer naar beneden.

“Schatje (je weet wat ik hier bedoel), ik ben nog steeds boos. Zoek je eigen irritatie, ik was eerst. Jij moet ophouden met commanderen!”
En voordat hij nog iets kan zeggen, pak ik mijn jas van de bank en de tas die midden in de huiskamer ligt.
“Ik ga boodschappen doen.”

 

 

 

Nog geen reacties.

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *