Rollenspel

13 April 2016 0 1

‘Ik heb nooit gedacht dat hij een Alfa-mannetje was, meer een oude, wijze, grijze chimpansee’, zegt een vriendin.
Ik kijk haar verbaasd aan.
Ik weet zeker dat zijn moeder net zo verbaasd zou kijken als ik en hem ziet als een eeuwig puberende brulaap. Terwijl hij bij zijn vrienden een grappige, bijdehante slingeraap is. Voor een aantal mensen zal hij altijd een snotaap blijven en op zijn werk heeft hij misschien wel iets van een rustige, wijze chimpansee. Wat ik zeker weet is dat hij voor mij de knapste, slimste en meest gespierde baviaan is die er bestaat.

Ik  herken bij mezelf niet het harige gedeelte maar wel de verschillende rollen. Afhankelijk van de mensen om mij heen, laat ik ook verschillende kanten van mezelf zien. Zo kan ik het eeuwig zeurende en onzekere kind zijn, dat altijd bang is dat ze iets tekort komt, of een zelfverzekerde vrouw. Kan ik van een jong, vrolijk geitje veranderen in een papegaai die niks zinnigs kan uitbrengen omdat ik zo onder de indruk ben. Ben ik (heel vaak) een hilarische moppentrommel met geweldige grappen of een knuffelkont. Een fanatiekeling of een professional die haar kennis graag deelt. En een huilebalk of een lachebek. Maar ook een behulpzame, lieve vrouw of een chagrijnige kenau.

Ik denk dat iedereen bewust of onbewust zich een beetje (en soms een beetje veel) aanpast aan zijn of haar omgeving. Je wordt getriggerd door de ruimte, de mensen om je heen, de stand van de zon, hormonen of wat dan ook. Hierdoor komt soms het beste in je naar boven of zit je in een rol waar je helemaal niet blij mee bent, maar die je niet zo makkelijk kunt veranderen omdat je die al jaren zo speelt.

Bij is mij is het niet zo dat ik toneel speel, maar op sommige plekken worden bepaalde karaktereigenschappen in mijn veelzijdige (lees: complexe) karakter in meer of mindere mate versterkt. En het zijn vooral de rollen waar ik niet gelukkig in ben, die me veel energie kosten. Waar ik nog urenlang na die tijd last van heb. Die ik thuis nog dagenlang uitgebreid (en vaak hardop) analyseer, reflecteer en analyseer. Thuis waar alles kan en mag. Waar de moppentrommel en lieve vrouw zich in razendsnel tempo verwisselen met het zeurende kind en de kenau.

Ik weet wat je nu denkt: arme vriend.
En dat denk ik soms ook. Ik vind het echt sneu voor hem, maar het is ook een groot compliment.
Het is heel bijzonder dat ik bij hem mezelf kan zijn. Het is zelfs een compliment als ik mijn boosheid op iemand anders op hem projecteer.  Echt! Ik kan je verzekeren, saai is het zeker niet.

En gelukkig  houdt mijn knappe, slimme en gespierde baviaan wel van rollenspelletjes ;-).

Nog geen reacties.

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *